door Sonja Schasfoort - Vice President USG Professionals

Vanuit de lucht ziet de Nijl eruit als een zilveren lint met een groene rand langs de randen. Vruchtbare randen omringd door droogte. Is dit de bakermat van outsourcing?

Welnee. Outsourcing is iets van onze tijd, zegt men. Tenminste, de artikelen die ik lees. Onze snel veranderende wereld dwingt je om na te denken als de omstandigheden veranderen. De laatste decennia, maar vooral sinds de grote kredietcrisis die onze wereld trof, duiken termen als outsourcing, offshoring en ‘globalisation’ op. Is dit eigenlijk wel een fenomeen van onze tijd? Of was het er al en is dit gewoon een andere vorm?

6000 jaar voor Christus verbouwden boeren hun gewassen in het oude Egypte. Tweeduizend jaar later dwong grote droogte hen richting de oevers van de Nijl waar de grond vruchtbaar bleef. Met een wat grotere bevolkingsdichtheid deed ook daar al outsourcing zijn intrede. Waarom nog zelf je producten op de markt verkopen als iemand dat voor ons allemaal kan doen? Waarom zelf mijn essentiële gereedschap maken als ik constateer dat iemand anders daar beter in is? Dorpen ontstonden, mensen wisten van elkaar wat ze goed konden en besteedden met een gerust hart uit. Op basis van vertrouwen en toch ook wederzijdse afhankelijkheid.

Ergens onderweg is dat weer veranderd. In onze recente geschiedenis ontstonden de bedrijven die alles zelf deden. Waarom? Is dat het familiegevoel? Is het trots? Hoe groter hoe beter? Vooral gedreven door financiële noodzaak, op zoek naar efficiëntie en daarmee lagere kosten, is de laatste jaren veel ‘outsourcing’ in gang gezet. Begrijpelijk. Doel: winstmaximalisatie. Soms met succes. Tegelijkertijd kennen we ook de dramaverhalen. De afdeling inkoop die zich op de borst klopt wegens een fantastische deal, om de rest van het bedrijf mijmerend terug te laten denken aan de tijd dat ze het nog zelf deden. De tijd dat men niets te maken met die externen die zich niet betrokken voelen. Niet zo gek als het is uitbesteed aan een partij die ook bezig is met eigen winstmaximalisatie…

Toch ben ik een sterke ‘believer’. Outsourcing is de weg om te gaan. Maar dan wel in de juiste vorm. Op basis van echte, oprechte toegevoegde waarde. Op basis van vertrouwen. Aan een partij die meebeweegt, ook als dit soms voor hen wat minder business betekent. Het maakt je flexibeler en leidt uiteindelijk tot een prettiger klimaat, waarin grote reorganisaties met banenverlies minder aan de orde zijn.

Alles dan maar? Nee. Klein beginnen. Vertrouwen is iets dat groeit. Die Egyptische boeren bestelden ook niet ineens 1000 ploegen. Laat de daadwerkelijke gebruikers eerst maar eens zien dat de eerste drie goed zijn.

Delen:



x

Meld je aan voor de maandelijkse nieuwsbrief

Blijf up-to-date met het laatste nieuws over de inzet van expertise. Vul hier uw e-mailadres in.