Succesvolle samenwerking tussen onderwijs en bedrijfsleven begint met de acceptatie dat jongeren worden opgeleid tot halffabricaat.

Een vernieuwde samenwerking tussen overheid, onderwijs en bedrijfsleven biedt enorme kansen. Mits de partijen door een nieuwe bril durven te kijken. Er lijkt gestreefd te worden naar opleidingen die naadloos aansluiten op het bedrijfsleven. Ik denk dat dat volstrekt onmogelijk is. De vraag uit het bedrijfsleven is ongelooflijk divers. Ook zijn de opleidingsperiodes in ons land al jarenlang niet veranderd. Hooguit verkort. Na de middelbare school nog een jaar of vier à vijf. Ik vraag mij af hoe daarin alle, ik noem het maar even ‘klassieke’ kennis en ‘state-of-the-art’ kennis wordt overgedragen. Met de disruptieve verandering die nu gaande is, bestaan er over vijf jaar banen die wij nu niet kennen en zijn banen waarvoor we nu opleiden verdwenen.

Goed nieuws

Een succesvolle samenwerking tussen overheid, onderwijs en bedrijfsleven begint met de acceptatie dat jongeren worden opgeleid tot halffabricaat. Ik ga graag nog een stap verder, we blijven ons hele leven halffabricaat. Een halffabricaat waar altijd nog iets aan toegevoegd dient te worden. Omdat het niet te overzien is in deze disruptieve samenleving wat er over vijf of tien jaar nodig zal zijn. Dan kun je niet verwachten dat onderwijs naadloos aansluit op het bedrijfsleven. De wil is er zeker! Dat is goed nieuws. Er zijn steeds meer initiatieven waar overheid, onderwijs en bedrijfsleven de handen ineen slaan. De overheid geeft zelfs subsidie voor projecten die aansluiting van het onderwijs op de arbeidsmarkt bevorderen.

Waste of talent

Daarnaast wordt er zeer generiek gesproken over ‘de vaardigheden voor de toekomst’. Vaardigheden als communicatie en teamwork worden als een ‘mal’ over iedereen heen gezet. Dat zou heel belangrijk zijn, waarbij ik mij afvraag: voor wie is dat heel belangrijk? Wordt dat het nieuwe adagium? Moeten we daar ook de excellente software developer mee lastig vallen? Net zoals er nogal wat zeer getalenteerde bèta jongens en meisjes sneuvelen op het hoogste niveau omdat ze niet zo goed zijn in Frans? Ik zeg: verspilling van talent!

Op maat denken

We moeten met elkaar accepteren dat er halffabricaten worden afgeleverd door het onderwijs en dat we in overleg met het bedrijfsleven uittekenen hoe deze eruit moeten zien om te kunnen voorzien in goed werk. Laten we onze schoolgaande jongeren vooral niet langer lastig vallen met een curriculum dat is opgesteld in de tijd dat Frankrijk een wereldmacht was. Laten we op maat denken! En als we het dan toch over vaardigheden hebben, er is er een die voor elke professional van groot belang is en dat is aanpassingsvermogen. Dus maak vooral op jonge leeftijd ruim baan voor creatieve vakken die je uit je comfortzone halen! 

Sonja Schasfoort, Vice President USG Professionals

 

Dit is deel drie in een serie columns over fragmentatie van de arbeidsmarkt.
Lees alle blogs:

1. Een leven vol banen
2. Stop de war for talent!
3. Halffabricaten werken beter
4. Terug naar de tekentafel

 

Sonja Schasfoort is Vice President van USG Professionals en moeder van twee tienerdochters. Ze deed haar ruime directie- en managementervaring onder meer op bij Exxon en Start People. Haar stijl kenmerkt zich door het stimuleren van creativiteit, initiatief en samenwerking, wars van vooroordelen en conventies. Naast haar functie bij USG Professionals is ze vicevoorzitter van de Nederlandse vereniging van Commissarissen en Directeuren, voorzitter van de stichting LOF en mentor bij Future Ideas.

Delen:



x

Meld je aan voor de maandelijkse nieuwsbrief

Blijf up-to-date met het laatste nieuws over de inzet van expertise. Vul hier uw e-mailadres in.